Dayan yüreğim, bu da geçecek

[SoN YaDe]

Daha nerede durup nerede terkedeceğimize karar veremezken... Neyin
doğru neyin yanlış olduğunu bilmezken...
Hayatı yaşamaya değer kılan duyguların yokluğu hissedilir oldu yüreklerde...
Gönül duymazken dinlemezken, göz görmezken... Ama gönül görürken...
Hayat daha mı anlamlıydı?
Başımıza neler gelecek daha. Neleri sığdıracağız şu kısacık hayata...
Bir anda olacak her şey... Mutluluğu bir yana, başa gelince cefası
çekilen dostu özlüyor yürek... Sevgiyi özlüyor. Yalanı aslına tercih
edemiyor ya, hep onu arıyor. Sımsıkı sarıldığı yalnızlığının
himayesinde yetişiyor; kendisini hayata yalnızlığıyla hazırlıyor.
Hayatın akıp gittiğini farketse, yıkılacak... Yok o istemiyor bunu
bilmeyi. Yaşamaya başlamak için özleminin bitmesini bekliyor. Ne
yaşayacaksa o dostla olsun, hayatının anlamı o olsun... Daha neler
neler istiyor yürek... bir zaman sonra her şey bitecek, hiçbir şey
başlamadan bitecek her şey... Oysa o kadar çok şey yaşanmış olacak
ki... O da farkedecek sonunda ya çok geç olacak... Yaşadığı hayal
kırıklığını isimlendirmek için kelime bulamadığında, bildiklerinin
kaderiyle uyuşmadığını anlayacak. Hak verecek tüm gönüllere... Ama
bulana dek arayacak, az şey bulmayacak. Bulduklarını birbirine
eklediğinde hep bir şeylerin eksik kaldığını görünce anlayacak her
şeyi tam anlamıyla elde edemeyeceğini. Yaşadıkça öğrenecek...
Kaybedeceği korkusu değil ondaki, kazanamayacağı düşüncesi. Kaybetme
şansı olsa kendini iyi hissedebilecek belki bir parça. Ama hiç
kazanamadı ki ne kaybedecek!.. Mahkumdu o belki de kaybetmeye, her
zaman olmasa da çoğu zaman... Hayat ne kadar yaşamaya değerse de daha
azına layık gördüğü için mi kendine bunca eziyeti?..
Suskun yüreğim benim... Kimse arkasına dönüp bakmazken, kimse senin
neler yaşadığını anlayamazken... Ve tüm yaşananları senden başka
kimsenin aynıyla yaşayacağından emin olamazken... Var mı içine kapanıp
ağlamak?.. Susma yüreğim. Bak akıp gidiyor hayat. Yaşamak sevmekse sen
yaşa yaşanabileceklerin en iyisini, özlemekse yaşamak sen en çok
özleyen ol...
Hayatın anlamını yalnızlığa vurulan darbede bir dost arayarak bulmaya
çalışmaksa kader... Kader bizim yapabildiklerimizse... Kalk yüreğim,
sen elinden geleni yap. Gerisi senden sorulmaz, merak etme...
Değil mi ki O her şeyin asıl sahibi... Ve tüm sevgilerin... Dayan
yüreğim, bu da geçecek...